Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Φόρτωση...

Παρασκευή, 28 Μαρτίου 2014

ΤΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΧΑΡΑ...

ΤΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΧΑΡΑ... ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΜΟΥ ΔΩΣΕΙ...
Μ΄ΑΦΟΥ ΔΕ ΤΟ ΄ΧΕ ΟΡΕΞΗ..ΚΑΝΕΙΣ ΜΗ ΤΗ ΜΑΛΩΣΕΙ....(ΓΙΑΛΑΦΤΗΣ)

ΖΗΤΗΞΕ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ...

ΖΗΤΗΞΕ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ...ΣΥΧΩΡΕΣΗ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ....
ΓΙΑΤΙ ΕΣΥ 'ΣΑΙ ΤΟ ΚΟΥΠΙ...ΚΙ ΕΚΕΙΝΟΣ Ο ΒΑΡΚΑΡΗΣ....(ΒΕΝΙΑΝΑΚΗΣ ΚΩΣΤΗΣ)

ΕΧΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ..

ΕΧΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ...ΚΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΤΣ' ΕΠΟΧΕΣ ΤΟΥ....
ΚΑΙ ΛΕΕΙ ΨΟΜΑ..ΟΠΟΙΟΣ ΠΕΙ...ΔΕΝ ΕΣΦΑΛΕ ΠΟΤΕΣ ΤΟΥ....(ΣΗΜΙΣΑΚΟΓΙΩΡΓΗΣ)

Μια ζηλεμένη στερμενιά είν 'η γεννήτρα φύση....

Μια ζηλεμένη στερμενιά είν 'η γεννήτρα φύση,
τα μαστορεύγει, άθρωπος δε δύνεται να χτίσει.
Έτσα τη θέλησε τη γής ο Πλάστης κι έσασέ ντη,
μα να 'χει ανάγκη πεθυμιάς και πόθους έχτισέ ντη,
κι όλα πορεύγουνται μαζί, συντροφιαστά κρατούνε,
κι ότι πολείπουνται, στ' αλλού γυρένε να το βρούνε.
Έτσα μ' ανάγκες, πεθυμιές και πόθους πορπατούνε,
από μεγάλο κι ώς μικιό μες στο ντουνιά που ζούνε,
και θέλει ο σκλάβος λευτεριά, νερόν όσοι διψούνε,
οι πρικαμένοι τη χαρά, να πάψουν να πονούνε,
ο ριγασμένος τη φωθιά, ραχάτι ο κουρασμένος,
ο μοναχός τη συντροφιά, τη βρώση ο πεινασμένος,
το κύμα βράχο να σκιστεί, ν' απλώσει, να ξεσπάσει,
βοριά, νοθιά τη μάνητα για λίγο να ξεχάσει.
Μα πλιά γυρεύγει ο συνετός στο νού ντου τη γαλήνη,
μόνο αγάπη ο αγαθός......κι ο Λεύτερος Ειρήνη....(ΜΑΝΟΥΡΑΣ ΚΩΣΤΗΣ)

ΚΛΑΙΩ..ΠΟΝΩ..ΑΠΕΛΠΙΖΟΜΑΙ.

ΚΛΑΙΩ..ΠΟΝΩ..ΑΠΕΛΠΙΖΟΜΑΙ..ΔΑΚΡΥΖΩ ΚΑΙ ΚΑΘΙΖΩ....
ΑΝΑΝΤΡΑΝΙΖΩ..ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ..ΑΝΤΡΟΠΑΤΩ ΚΙ ΕΛΠΙΖΩ..(ΤΖΑΓΚΑΡΑΚΗΣ ΝΙΚΟΣ)

Έβρε μου τρόπο γιά να ζω....

Έβρε μου τρόπο γιά να ζω....χωρίς εγώ να σ' έχω....
γιατι κατέχω ν' αγαπώ...μ' αυτό δε το κατέχω....(ΧΡΟΝΑΚΗΣ ΓΙΩΡΓΗΣ)

''Φίλοι''.....που την ''ανάγκη'' σου...

''Φίλοι''.....που την ''ανάγκη'' σου έχουν.....και σου μιλούνε....
μη σου φανεί παράξενο.....κι εχθροί σου ανε γενούνε....(ΣΑΡΡΗΣ ΓΙΩΡΓΗΣ)

Μα εγώ ζηλεύγω του ξερού... δεντρού...

Μα εγώ ζηλεύγω του ξερού... δεντρού... που ΣΤΕΚΕΙ ΑΚΟΜΑ....
.και καρτερά την Άνοιξη..... ολόκληρο Χειμώνα............(ΗΛΙΑΝΝΑ ΛΥΚΟΥΔΗ)

Ο χρόνος είναι ό,τι θωρείς..

Ο χρόνος είναι ό,τι θωρείς..κι ό,τι μπορείς να νιώσεις...
κι ωστε να ζείς.. ούτε στιγμή ..όφκαιρη μην του δώσεις.(Γιώργης Καράτζης)

ΣΕ ΔΡΟΜΟΥΣ ΑΝΑΣΤΕΝΑΓΜΩΝ ....

ΣΕ ΔΡΟΜΟΥΣ ΑΝΑΣΤΕΝΑΓΜΩΝ .....ΣΕ ΘΥΕΛΕΣ ΚΑΙ ΧΙΟΝΙΑ......
ΠΕΡΑΣΑ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ.....ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΧΡΟΝΙΑ.....(ΜΙΧΑΛΟΜΠΑΣ)

Πολλοί καιροί με δέρνουνε...

Πολλοί καιροί με δέρνουνε....μα οι κλώνοι μου δε σπούνε.....
γιατί 'χω ρίζες δυνατές.....βαθιά και με κρατούνε.....(ΚΑΡΑΤΖΗΣ ΓΙΩΡΓΗΣ)

Ο,τί`χα πιο πολύτιμο...

Ο,τί`χα πιο πολύτιμο...εσύ μου τό`χεις πάρει....
κι ας μην εκοιμηθήκαμε...στο ίδιο μαξελάρι.......(ΜΙΧΑΛΟΣ ΔΡΑΜΟΥΝΤΑΝΗΣ)

Τρίτη, 21 Ιανουαρίου 2014

Ότι γραφτεί μες την ψυχή..

Ότι γραφτεί μες την ψυχή..καλό-κακό..δε σβήνει..κι έχει το χέρι του γραφιά.... για πάντα την ευθύνη....(Σταυρακάκης Μητσος)

Ο ΠΑΡΑΣ

ΕΙΔΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΠΟΥ ΜΟΥ'ΛΕΓΑΝ...ΓΙ' ΑΞΙΕΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΠΕΣΑ...ΜΕΤΑ 'ΠΟ ΧΡΟΝΙΑ... ΣΤΣΗ ΨΕΥΘΙΑΣ ΤΟ ΒΟΥΡΚΟ...ΝΑ'ΝΑΙ ΜΕΣΑ...

ΕΙΔΑ ΤΟΝ ΑΤΙΜΟ ΠΑΡΑ...Ν'ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΟ ΣΟΥΛΟΥΠΙ...Σ'ΑΘΡΩΠΟΥΣ ΑΠΟΥ ΤΣΗ ΨΥΧΗΣ...ΕΧΑΣΑΝΕ ΤΑ ΠΛΟΥΤΗ...

Ε,ΤΟ Μ-ΠΑΝΤΕΡΜΟ ΤΟ (μ)ΠΑΡΑ... ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΟΝΕ ΠΟΔΙΔΕΙ...ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟΝ ΑΘΡΩΠΟ...ΣΑΝ ΤΟ ΚΟΥΦΟ ΚΑΡΥΔΙ...

ΟΠΟΙΟΣ ΤΣ'ΑΞΙΕΣ ΞΕΠΟΥΛΑ...ΣΤΣΗ ΔΟΞΑΣ ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ...ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΟ ΦΤΩΧΟΣ...ΚΙ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΚΟΝΙΑΡΗ....(ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ ΚΑΣΙΩΤΑΚΗ)

Πήγε σ' ένα χαμόσπιτο το ρεύμα για να κόψει...

Πήγε σ' ένα χαμόσπιτο το ρεύμα για να κόψει... κι είδε τον τρόμο αζωντανό στων κοπελιών την όψη......Ο Δεητζής εκόμπιασε στην πόρτα εκοντοστάθει...το φως από τα μάθια του για μια στιγμή εχάθει.....Ποιος είμαι 'γω εσκέφτηκε που πρέπει να τηρήσω... άδικους νόμους και το φως των κοπελιών να σβήσω ......Είπε στο συνεργείο του πράμα να μην πειράξει... ήπιε νερό και πλύθηκε μη δουν πως έχει κλαψει.......(ΣΙΜΙΣΑΚΟΓΙΩΡΓΗΣ)