Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2013

Από καρπό πολύ μικρό...

Από καρπό πολύ μικρό... δάσος μπορεί να γίνει....
κι από τη σπίθ' αναλαμπή... ν' ανάψει που δε σβήνει....(ΜΑΝΟΥΡΑΣ ΚΩΣΤΗΣ)

Θέ μου το γέλιο κάμε το....

Θέ μου το γέλιο κάμε το.... αρρώστεια να κολλιέται.....
να μην αφήσω άθρωπο.... να σου παραπονιέται.....(ΜΟΝΙΑΚΗΣ ΣΤΑΘΗΣ)

Μη κάμεις φίλο στο κρασί...

Μη κάμεις φίλο στο κρασί...κι εχθρό με μια κουβέντα ....
στ' άλλου το πόνο μη γελάς....και το δικό σου γλέντα.....(ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΛΑΚΗΣ)

Και ο πολύς εγωϊσμός....

Και ο πολύς εγωϊσμός.... την ομορφιά ασκημίζει .....
τον άνθρωπο απ΄ τα ψηλά... στα χαμηλά γκρεμίζει ....(Στελής Καλομοίρης)

Ένα κλαδί βασιλικό.....

Ένα κλαδί βασιλικό.....σε ένα ποτήρι βάλε....
χωρίς νερό.....πως μ' έκαμες....να δείς....σεβντά.....μεγάλε.....
....(ΤΖΑΓΚΑΡΑΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΣ)

ΣΑΝ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΟΜΑΙ...

ΣΑΝ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΟΜΑΙ...ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΛΠΙΖΩ ΠΡΑΜΑ....
ΚΑΝΩ ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΠΟΥ ΘΑ 'ΡΘΕΙ....ΣΤΗ ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΑΜΑ....(ΞΕΡΟΥΔΑΚΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ)

ΔΕΣΜΟΥΣ ΠΑΤΡΟΠΑΡΑΔΟΤΟΥΣ..

ΔΕΣΜΟΥΣ ΠΑΤΡΟΠΑΡΑΔΟΤΟΥΣ..Ο ΧΡΟΝΟΣ ΔΕ ΤΣΙ ΦΘΕΙΡΕΙ.....
ΤΟΥΤΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΘΩΡΕΙΣ....ΣΤΕΚΕΙ ΓΙΑ 'ΝΑ ΧΑΤΗΡΙ....(ΣΙΜΙΣΑΚΟΓΙΩΡΓΗΣ)

ΑΝΤΡΑ ΘΑ ΠΩ...ΚΙ ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΧΘΡΟΣ...

ΑΝΤΡΑ ΘΑ ΠΩ...ΚΙ ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΧΘΡΟΣ...ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ 'ΧΕΙ ΜΠΕΣΑ....
ΚΑΙ ΠΕΙ ΟΜΠΡΟΣ ΜΟΥ..."ΕΣΚΑΨΑ ΛΑΚΟ ΝΑ ΠΕΣΕΙΣ ΜΕΣΑ".....(ΣΤΥΛΙΑΝΟΥΔΑΚΗΣ ΑΝΤΡΕΑΣ)

Είμαι στα όρη Αύγουστο...

Είμαι στα όρη Αύγουστο... κι έχει στερέψει η βρύση...
μα 'χω κουράγιο να διψώ... ίσαμε να χιονίσει.....
(Μανώλης Βάρδας)

EINAI ΠΙΚΡΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ...

EINAI ΠΙΚΡΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ... ΚΑΙ ΒΑΣΑΝΟ ΜΕΓΑΛΟ...
ΝΑ 'ΧΕΙΣ ΚΑΗΜΟ.... ΚΑΙ ΝΑ ΓΕΛΑΣ ΜΕ ΤΣΗ ΧΑΡΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩ....(ΜΑΚΡΥΔΑΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ)

ΜΕ ΤΣΙ ΧΑΡΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝΩ...

ΜΕ ΤΣΙ ΧΑΡΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝΩ...ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΜΟΥ ΓΕΛΟΥΝΕ....
ΓΙΑΤΙ ΑΝΕ ΘΕΝΕ ΑΦΟΡΜΗ...'ΠΟ 'ΜΕΝΑ.. ΔΕ ΘΑ ΒΡΟΥΝΕ....(ΚΟΖΥΡΑΚΗΣ ΓΙΩΡΓΗΣ)

Ω..ΠΛATYTEPA T'OYPANOY. . .

Ω..ΠΛATYTEPA T'OYPANOY. . . TO ΦΩTOΣTEΦANO ΣOY. . . 
KAME ΓEΦYPI ΠOY OΔHΓEI. . . TΣI ΔYΣTYXEIΣ ΣTON ΓIO ΣOY. . . (ΛΕΟΥΝΑΚΗΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ)

ΤΟΝ ΑΔΗ ΕΦΑΝΤΑΣΤΗΚΑ...

ΤΟΝ ΑΔΗ ΕΦΑΝΤΑΣΤΗΚΑ...ΚΙ ΕΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΕ ΜΕ....
ΜΑ ΕΙΔΑ ΨΥΧΕΣ ΑΞΕΓΝΟΙΑΣΤΕΣ...ΚΑΙ ΠΑΡΗΓΟΡΗΣΕ ΜΕ....(ΒΡΟΥΒΟΓΙΑΝΝΗΣ)

ΜΙΑ ΜΑΝΑΡΑ ΚΙ ΑΜΟΝΑΧΗ...

ΜΙΑ ΜΑΝΑΡΑ ΚΙ ΑΜΟΝΑΧΗ...ΤΟ ΞΥΛΟ ΔΕ Ν-ΤΟ ΣΚΙΖΕΙ....
ΜΕ ΤΟ Μ-ΠΟΛΛΩ ΤΗ ΣΥΝΤΡΟΜΗ...Ο ΚΟΣΜΟΣ ΟΜΟΡΦΙΖΕΙ...(ΛΑΓΟΥΔΙΑΝΑΚΗΣ ΚΩΣΤΗΣ)

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΠΟΡΑ Ο ΧΩΡΙΣΜΟΣ...

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΠΟΡΑ Ο ΧΩΡΙΣΜΟΣ...ΚΑΠΟΤΕ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ...
ΦΛΟΓΑ 'ΝΑΙ... ΠΟΥ ΑΠ' ΤΟ ΚΕΡΙ...ΔΕ ΣΒΗΝΕΙ Α ΔΕ ΤΟ ΛΙΩΣΕΙ....(ΦΡΑΓΚΙΑΔΑΚΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ)

ΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΣΚΕΨΗ ΜΟΥ ΕΤΑ...

ΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΣΚΕΨΗ ΜΟΥ ΕΤΑ...ΝΑ 'ΤΑΝ ΚΑΙ 'ΔΩ Η ΔΙΚΗ ΣΟΥ....
ΔΕ ΘΑ 'ΜΟΥΝΑ ΑΛΑΡΓΟ ΣΟΥ...ΚΙ ΕΣΥ ΑΜΟΝΑΧΗ ΣΟΥ....(ΣΤΥΛΙΑΝΟΥΔΑΚΗΣ ΑΝΤΡΕΑΣ)

ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΕΘΥΜΩ...

ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΕΘΥΜΩ...ΚΙ ΟΤΙ 'ΧΩ ΔΕ ΜΕ ΦΤΑΝΕΙ....
ΕΚΕΙΑ ΠΟΥ ΘΕΛΩ ΔΕ ΜΠΟΡΩ...ΚΙ ΟΠΟΥ ΜΠΟΡΩ ΔΕ ΚΑΝΕΙ...(ΚΑΡΑΤΖΗΣ ΓΙΩΡΓΗΣ)

ΓΥΝΑΙΚΑ.....

Ο ΚΩΣΤΗΣ ΜΑΝΟΥΡΑΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ "Λευτέρης & Ειρήνη"ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ Η ΘΕΤΗ ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΗΡΩΑ ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΤΟΥ ΓΙΟΥ ΤΖΗ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΑ ΝΑ ΤΟΝ ΑΠΟΘΑΡΡΥΝΕΙ ΚΑΝΕΙ ΜΙΑ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΙΑΣ ΦΥΣΗΣ...ΕΛΠΙΖΩ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΝΑ ΜΗ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΕΤΕ...

Να κάμω θέλει το σταυρό 'νατολικά του Θιού μου,

να φέρει τα συνέγκαλα τη σήμερο του γιού μου.
Τη νιά την είδες μια φορά και τέθοιες σκέψεις βάνεις,
π' εθάρρουνα στσι συνετούς τον αμπροστάρη κάνεις;
Σαν την πλανεύτρα θάλασσα κάθα γυναίκα μοιάζει,
μ' όντε σε πάρει απ' το γιαλό, κείνη σ' εξουσιάζει.
Γαλήνη, κι όμορφα νερά σου δείχνει να σ' αρπάξει,
καιτέ φουσκώνει κύματα κι αφρούς να σε πλαντάξει.
Πάσας γυναίκας το μυαλό μυριάδες δίπλες κάνει,
άντρας δε συλλογίζεται στο νου τζη πόσα βάνει.
Ζό που σε τρύπα δε χωρεί, κείνη το κατορθώνει,
χιλιομαλαγανιάζει ντο κι ως θέλει το διπλώνει.
Μαυλίζει, σιργουλεύει το κι άβουλο που πομένει
στην τρύπα μπαίνει, κείτεται και χώρος απομένει.
Για κείνη κράτη πολεμούν, αδέρφια ξεχωρίζου,
γειτόνοι, πόλεις και χωριά την όχθρητα γνωρίζου.
Κείνη πομάνει μια φωθιά, μ' αυτή κεντά τη κιόλα,
τζυκνίδα καταστένεται, κι είν' όντε θέλει βιόλα.
Αυτή τον άντρα στσ' ουρανούς βγάνει να τως αγγίζει,
μα και στα βάθητα τση γης μεμιάς τονε βυθίζει.
........................................................

Πάσας γυναίκας το μυαλό..

Πάσας γυναίκας το μυαλό.. μυριάδες δίπλες κάνει......
άντρας δε συλλογίζεται... στο νου τζη πόσα βάνει...(ΜΑΝΟΥΡΑΣ ΚΩΣΤΗΣ)

Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2013

ΙΝΤΑ 'ΔΕΣ ΚΑΙ ΦΟΒΗΘΗΚΕΣ....

ΙΝΤΑ 'ΔΕΣ ΚΑΙ ΦΟΒΗΘΗΚΕΣ.... ΧΑΡΑ ΜΟΥ.. ΚΙ ΕΦΥΓΕΣ ΜΟΥ......
ΤΟ Μ-ΠΟΝΟ ΜΟΥ.. ΤΗ ΜΟΝΑΞΑ.... 'Η ΤΣ' ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΠΛΗΓΕΣ ΜΟΥ...(ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΞΕΡΟΥΔΑΚΗ)

Η ΚΑΘΕ ΠΙΚΡΑ ΠΟΥ ΠΕΡΝΩ..

Η ΚΑΘΕ ΠΙΚΡΑ ΠΟΥ ΠΕΡΝΩ..ΨΑΡΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΤΡΙΧΑ...
ΜΕΤΡΗΣΕ ΤΣ' ΑΠΟΔΕΛΟΙΠΕΣ....ΝΑ ΔΕΙΣ ΧΑΡΑ ΑΝ ΕΙΧΑ...(ΑΓΝΩΣΤΟΥ)
αποδέλοιπες:υπολοιπες

ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΘΕΛΩ ΜΟΥ ΠΛΗΓΗ...

ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΘΕΛΩ ΜΟΥ ΠΛΗΓΗ...ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΤΗ ΓΙΑΤΡΕΨΩ....
ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΠΡΩΤΑ ΤΣΗ ΚΑΡΔΙΑΣ ...ΤΑ ΠΑΘΗ ..ΝΑ ΜΕΡΕΨΩ....(ΛΕΟΥΝΑΚΗΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ)

ΕΧΩ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΜΟΥ ΣΤΟ ΘΙΟ...

ΕΧΩ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΜΟΥ ΣΤΟ ΘΙΟ...ΤΟ ΔΙΚΙΟ.. ΠΩΣ ΘΑ ΚΑΝΕΙ....
ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ... Ο ΝΙΚΗΤΗΣ...ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΧΑΝΕΙ.....(ΑΓΝΩΣΤΟΥ)

Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2013

ΠΕΣ ΜΟΥ ΠΩΣ ΘΑ ΄ΡΘΕΙΣ….ΚΙ ΥΣΤΕΡΑ …


Είχα τη τύχη να βρεθώ χθες βράδυ σε μια όμορφη παρέα με πολλους και καλούς μαντιναδολόγους…το κέφι δεν άργησε να έρθει και το θέμα της μαντινάδας το έδωσε ο εξαιρετικός Γεραπετρίτης μαντιναδολόγος  Αντρέας Στυλιανουδάκης….


Ειπε ο Αντρεας….
ΠΕΣ ΜΟΥ ΠΩΣ ΘΑ ΄ΡΘΕΙΣ….ΚΙ ΥΣΤΕΡΑ … ΞΑΣΟΥ ΚΑΙ ΔΕ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ…..
ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΗ ΧΑΡΑ..ΠΟΝΕΙ…ΜΑ ΕΧΕΙ ΧΑΖΙ…..

το λογο πηρε η  Μαρω η Γεωργιλαδακη….
ΘΕΛΩ ΔΕ ΘΕΛΩ ΕΡΧΕΣΑΙ…ΣΤΗ ΣΚΕΨΗ ΩΡΕΣ ΩΡΕΣ….
ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΝΕΙ ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΜΟΥ…ΣΤΩΝ ΑΜΑΘΙΩΝ ΤΣΙ ΚΟΡΕΣ....

η Βουλα η Χανιωτακη που καθοταν διπλα συνεχισε…
ΝΑ ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ…ΝΑ ΣΟΥ ΦΩΝΑΖΩ ΜΕΙΝΕ…
ΚΑΙ ΜΗ ΧΑΡΙΖΕΙΣ ΜΙΑΣ ΑΛΛΗΣ…ΟΤΙ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ…

Ο επιλογος ανηκει στο μεγαλο ΤΖΑΓΚΑΡΟΝΙΚΟΛΑ που σημερα το απογευμα θαπαρουσιασει στο κοσμο των Χανιων ένα κομματι της ψυχης του το πρωτο του βιβλιο με μαντιναδες….ειπε λοιπον ο Νικολας….

ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΣΤΑ ΨΩΜΑΤΑ..ΝΑ ΄ΡΘΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙΣ….
ΝΑ ΔΩ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΟΥ..ΠΟΣΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΘΑ ΄ΧΕΙΣ….

Μοναδικη εμπειρια η συναναστροφη με τετοιους ανθρωπους…μονο να παρεις μπορεις.. χωρις να δωσεις τιποτα…σπανιο πραγμα στις μερες μας…ο Θεος να μας αξιωνει σε καλες παρεες γιατι ειδικα στη σημερινη εποχη τσι ΄χουμε αναγκη….

Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2013

Παρασκευή, 8 Φεβρουαρίου 2013

Νίκος Ξυλούρης

Νίκος Ξυλούρης

Τση μαυρομάτας το στενό ώρα καταραμένη, ο Νίκος το παντόνιαρε κι άλλα στενά διαβαίνει....
Αρισμαροβιτσόβεργες κλαίνε το μισεμό ντου, το Ξεροστεριανό νερό στεγνώνει απ` τον καημό ντου.....
κι ο Μυριολής χαροκοπιά δεν κάνει μα γυρεύγει σφαίρες να παίξει στην τιμή εκείνου που μισεύγει.....

Από την πόρτα τω Χανιώ περνά σαν πρώτα ο θρήνος, «κράτα καλό λογαριασμό» μονολογεί κι εκείνος.....
Ο χάρος έλεγε το ναι και η ζωή το όχι, τάξε πως είν’ η λεβεδιά τ’ Αγάκου το μετόχι ......
«Μάνα πολλά μαλώνεις με κι εγώ μισέψω θέλει», το ψάλανε προφητικά στον ουρανό οι αγγέλοι.......
κι ο ίδιος σα να κάτεχε για του φονιά τη μέρα, είπε θα πάρει Παρασκή του Άδη τη γαλέρα ........

«Μάνα κι αν έρθουν φίλοι μας», τραγούδουνε στον Άδη, μην τωνε πεις πως πόθανα , πως είμαι στο σκοτάδι......
Όμως μια νια πεντάμορφη κρουσταλοβραχιονάτη, τση θύμησης εσέλωσε τ’ αθάνατο το άτι.....
και καβαλάρης κάθετε πάνω και ξαναλέει την ξαστεριά, το φιλεντέμ και τ άλλα που κατέει.....
Άσπρα πουλιά τση θάλασσας που χαμηλοπετάτε, αν τονε δείτε πείτε του, η Κρήτη πως θυμάται…(ΤΖΑΓΚΑΡΑΚΗΣ ΝΙΚΟΣ)

Δεν ξαναβάνει μπλιο καβγά ....

Δεν ξαναβάνει μπλιο καβγά ...του γιασεμιού... ο κρίνος....
με το δικό σου το χαμό.... μαράθηκε και 'κείνος...(ΜΥΡΩΝ ΣΚΟΥΛΑΣ) 8/2/1980 33 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟΥΣΙΑΣ